Translate

giovedì 12 novembre 2020

Pe nu cafè....

 Pe nu cafè

na tazza ‘e acqua cavera

guarda che m’è succieso ?

Che ne sapevo

ca int’a chiesa

po’ truvavo ‘o riesto

mentre cercavo

e ’e me fa bello

a ll’uocchi’ ‘e  Ddio

ca  campo c’’o penziero

sempe a isso

ca ‘un se pigliasse collera

quanno qualcuno

dice ca ‘n esiste

se pe ce ‘o fa capì

fa ‘a voce grosse

comme ‘e cammurriste.

Si ‘o figlio suio

murette ‘ncopp’’a croce

addà tenè pacienza

ca po’ ce rassignammo

pure nuie.

Sapevo

ca puteva

capità

comme sapevo e comme

‘o male ca me fà,

ca sto suffrenno

senza me fa pietà

si mò m’arrenno

primmo ‘e ll’età

ca vularria campà…

co mestiero ca faccio

pe campà.

 

Gioacchino Ruocco

Ostia Lido           12.11.2020 h13,56 r

 

martedì 10 novembre 2020

 Povero paese mio

comme te si' ridotto !

Gente ca more

ma cu ‘e ccorne rotte

ca ‘n se fanne capace

c‘’a vita e ‘a pace

s’hanno tene da cunto.

 

Nun songo  nemiche

ca tu affrunte

ad arme pare.

ca chi primmo spare

resta allerte a faccia

e chille ca so’ tuoste

e nun se vonno arrenne.

 

Chi se pretenne mò

ca manco ‘o vede

‘o nemico ‘e ogge

chi sa ‘do’ allogge

ca pure ‘o cchiù fesso

cerca d’’o scanzà

stanno a Scanzano

 

addò manche ‘e turche

e manco ‘e mericane

ce hanno pututo

quann’era ‘o tiempo ll’oro.

ca nu poco cchiù ‘ncoppa

stà sempe Quisisana

ca tutte’’e male sana.

 

Tenimme tutte ‘e ccose

nicessarie, ma po’ campamme

facenno ‘a fesaria

e nun sta attiente

ca è ‘a cosa cchiù mportante,

ca si muore  ogge

manco ‘o pataterno te fa santo.

 

Gioacchino Ruocco

da Ostia Lido     11.11.2020 h 08,50

Se io dovessi crederti per forza

                             Se io dovessi crederti per forza

non ho la scorza per farlo

e quando ne parlo

ne parlo a modo mio

perché soltanto io

so quello che faccio

e quello che dico…

 

Tu che sei un amico

illazioni continuamente

se non hai niente da fare

oltre a spiar la gente

che ti riesce bene

con quelle

che mostrano

le pene che soffrano

mettendosi col sedere

per aria

in primo piano

che non è un bel vedere

per guardar lontano

ma solo per restare fermo

agli istinti bestiali

di chi non sa che fare

e si sofferma a guardare

un panorama

che non gli dispiace.

 

Gioacchino Ruocco

ostia Lido            10.11.2020. h 09.00 +

lunedì 9 novembre 2020

Nu poco, sicuro, m’è vuluto bene,

 Nu poco, sicuro,

m’è vuluto bene,

forse nu poco pur’io

ca m’arriordo ‘e ppene

ca m’è dato,

ca ‘e vvote

me sentevo scunzulato

‘e nun t’averte

almeno comme amica,

na chiammate

pe fà doie chiacchiere

pe sapè che faie

e comme passe ‘o tiempo

ca mò sicuro chi sa quanto ne tiene.

Si ancora pienze ‘’o tiempo ch’è passato

si nun me pienze maie,

e si cu mme ancora si arraggiata.

 

Dumanne ‘e te ‘e vvote

a chi te sape,

ma è ggente strane

ca guarde e nun risponne.

Forse pe s’annasconne

pe nun sentirse ncuollo

‘o maletiempo

ch’è ormaie passato…

 

Invece ancora te ricordo.

ca io nun s’’o tipo ca me scordo

nu piezzo ‘e vita mia,

‘o tiempo c’affianco simme state

ca ogne tanto torno e me fa bbene

ca pure ‘e ppene

songo sentimente.

 

 

Gioacchino Ruocco

10.11.2020          Ostia Lido

venerdì 6 novembre 2020

Cu ‘a mano smerza di Gioacchino Ruocco

 Cu ‘a mano smerza…

 

Me so’ ridotto

proprio malamente.

Quanno esco ‘e casa

e stongo mmiez’a ggente

chi me ricunosce

se fa ‘a croce

cu ‘a mano smerza

e me tene mente

penza pe nu nu mumento

si songo overo chillo

ca isso s’arricorda.

‘E vvote

cu n’aria indisponente

sento ca diceno:

- Ma tu è visto a chillo,

me pare propriamente,

ma po’ se ferma

e ancora tene mente

senza se fa capace

ca songo proprio chillo

ch’isso penza

c’’o guarda indifferente.

 

Me so’ ridotto

proprio malamente

si chi me guarde

nun ce capisce niente.

Si songo o si nun sogno…

Chi add’avè

me s’arricorda sempe

é chi adda dà

ca ‘un s’arricorda mai

ca m’adda dà.

‘A che munno è munno

mmiez’a tanta ggente

c’è stato sempe,

comme ce stà ancora

‘o bbuono e ‘o malamente

ca ‘ncuorpo a isso ‘o sape

ca fà l’indifferente

pe nun s’accomodà

comme facc’io

ca quanno nun ‘e tengo

le dongo a quase sempe

‘e fiurelle

cu ‘ facci’ ‘e Ddio.

ca accussì simme

duie, tre , quatto

a farlo stu ricatto

pe campà.

ca ce adda dà pe forza.

Si Isso nun me paga

io che te pozzo dà. ?!

 

Gioacchino Ruocco

Ostia Lido        07.11.2020  h. 07.00

giovedì 5 novembre 2020 I miei non mi abbandonarono.....

 In memoria di tutti i bambini a abbandonati e lasciati per strada

al momento della nascita



giovedì 5 novembre 2020

I miei non mi abbandonarono.....

In memoria di tutti i bambini a abbandonati e lasciati per strada

al momento della nascita



I miei non mi abbandonarono

quando ero bambino

anche se sono ancora un cretino

che fa dannare.

 

Durante i bombardamenti

mi prendevano in braccio

e correvano al riparo

contro le bombe che cadevano

per liberarci dal nemico

che insisteva

nel non abbandonarci.

 

Ancora oggi

che con la mia onestà

faccio dannare

chi sta intorno a me

dovrei sentirmi uno straccio,

ma non è così

quando mi chiedi amore

e te lo do

come si conviene

a chi ti ama ancora

con la gioia delle vita

sulla faccia.

 

Gioacchino Ruocco

Ostia Lido           06.11.020  - h 05,39


quando ero bambino

anche se sono ancora un cretino

che fa dannare.

 

Durante i bombardamenti

mi prendevano in braccio

e correvano al riparo

contro le bombe che cadevano

per liberarci dal nemico

che insisteva

nel non abbandonarci.

 

Ancora oggi

che con la mia onestà

faccio dannare

chi sta intorno a me

dovrei sentirmi uno straccio,

ma non è così

quando mi chiedi amore

e te lo do

come si conviene

a chi ti ama ancora

con la gioia delle vita

sulla faccia.

 

Gioacchino Ruocco

Ostia Lido           06.11.020  - h 05,39


mercoledì 4 novembre 2020

Nun trovo cchiù nisciuno

 


Nun trovo cchiù nisciuno

ca me rassumiglia

eppure songo mamma , pate , figlio

so’ l’ommo ‘e chi me tene

tutt’’e juorne affianco

allero, stanco

e a vvote muorto ‘e suonno

ma ancora cu ‘a pacienza

ca serve pe ghj’ ‘nnanze

cu sti dulure ‘e panza

c’’a vita ce sta danno

cu ‘e danne ca ce fà

juorno pe ghiuorno

senza se piglia scuorno.

 

Quann’ero piccerillo

me bastava

na mazziata ‘e culo,

mò nun avasta niente

e stamme chiuse dinto

cu ll’acqua e ‘o sole

o cu ‘nu male ‘e diente

ca n’è rimasto

ancora qualcheduno.

 

M’affaccio ‘e veco ggente

ca se ne fotte

‘e tutte ‘e cumandamente

c’’o guverno mette

ca nun se po’ dà cchiù

nu vaso a n’ato

si nun te lieve ‘a maschera

e piglie n’affiaciata,

l’elmetto

‘e guante gialle

ca qualcuno mette

si nun te si lavate

‘e mane, ‘a faccia, ‘a capa

ca nun è bbona cchiù

s’e ruvinata

cu tutte sti penziere malamente

ca è custretta a fà.

 

Dimane che sarrà ?

‘O sole sponta,

ma ‘mpont’’o vico

s’è sistemato e guarda

‘a ggente

chello ca vaie facenno.

 

Ne truove uno ‘o juorno

sempe pronto

ma quanno ‘a luna sponta

l’haie già cagnato.

 

Chillo nun era bbuono,

e po’ chill’ato

teneva ‘a capa sciacqua

peggio d’’o virus.

 

Mangianno ‘o pere e ‘o musso

se crere ca sta buono.

Ih c’ommo ‘e lusso ca m’ero truvato !

 

Chist’ato s’è addermuto

mentre cammenava.

Addò l’aggio pigliato nun ‘o saccio.

Pare nu pere  ‘e alaccio.

 

Tene nu riscenziello

ogne munento

e ‘a sera se va a chiurere

dint’a nu cunvento

dint’a na nicchia

manco si fosse già

nu pataterno.

 

Nisciuno cchiù s’’a sento

e prendere n’impegno.

Si se ne cara ‘a mpigna

dimane chi ce ‘a mette

ca stanno a sciacquettià

uno peggio ‘e n’ato?

 

Gioacchino Ruocco

Ostia Lido           05.11.2020.  h 06,50